сущ. 1) ве́тер || ветрово́й; ветряно́й җил чыкты подня́лся ве́тер җил басылды (тынды) ве́тер стих, ве́тер улёгся каршы җил встре́чный ве́тер җилдә тору стоя́ть на ветру́ җил энергиясе ветрова́я эне́ргия җил өермәсе шквал ве́тра җил тими торган як подве́тренная сторона́ җилдән саклаучы кишәрлек ветрозащи́тная полоса́ •• җил чәчкән давыл урыр посл. кто се́ет ве́тер, тот пожнёт бу́рю 2) перен. ве́яние, ве́тер азатлык җилләре ве́тры свобо́ды 3) перен.; разг. возде́йствие, де́йствие, влия́ние • - җил капка - җил оясы - җил сындырыгы - җил тегермәне - җил уңаена - җил үлчәгеч - җил үләне - җил чәчәге •• җил алгандай как ве́тром сду́ло җил алу продува́ть, осты́ть җил җитмәс (җил җитмәс ат) быстроно́гий (конь) җил куу слоня́ться без де́ла (букв. гоня́ться за ве́тром) җил уйнатып спо́ро, бы́стро җилгә тоту ве́ять (о зерне́) җилгә җиленләү хвали́ться по пустяка́м җилдән ашалу геол. вы́ветриться җилдән килгән акча лёгкие де́ньги җилдән туган пригу́льный, приблу́дный җилләр искән и след просты́л; помина́й как зва́ли җилләр уйный соверше́нно пусто́й - җил ашау - җил искән якка аву - җилгә китү - җилгә очу - җилгә очыру