I сущ. 1) а) вне́шний вид; вне́шний о́блик, обли́чье; фо́рма элеккеге рәвешен саклау сохрани́ть пре́жнюю фо́рму, пре́жний вид чырайга эшлекле рәвеш бирү прида́ть лицу́ делово́е выраже́ние б) вид, о́браз, укла́д яшәү рәвеше о́браз жи́зни в) мане́ра; хара́ктер, тон эшне башкару рәвеше хара́ктер веде́ния де́л; хара́ктер выполне́ния үз-үзен тоту рәвеш хара́ктер поведе́ния 2) в ф. рәвештә а) в сочетании с прилагательными или причастиями на-ган образует наречные словосочетания ашыгыч рәвештә спе́шно, неме́дленно көтелмәгән рәвештә неожи́данно шашынган рәвештә бе́шено б) в ряде случаев о́бразом; в ... ви́де шул рәвештә таки́м о́бразом тәҗелле рәвештә спе́шным о́бразом; спе́шно күңелле рәвештә в весёлом настрое́нии с весёлым ви́дом 3) после сущ-го в знач. послелога рәвешендә как, в ви́де, в о́блике, с ви́дом иллюстрация рәвешендә китерелгән приведённый как иллюстра́ция проект рәвешендә эшләнгән тематик план темати́ческий план, соста́вленный в ви́де прое́кта шаяру рәвешендә җавап бирү отве́тить шу́ткой; отшути́ться • - рәвеш белән - рәвеш үзгәртү - рәвешен үзгәртү - рәвешенә кертү - рәвешенә китерү II сущ. наре́чие || наре́чный урын рәвешләре наре́чия ме́ста рәвеш ясалышы образова́ние наре́чий рәвеш тезмәләре наре́чные (обстоя́тельственные) словосочета́ния - иярчен рәвеш җөмлә - рәвеш хәле