сущ. 1) отноше́ние дусларча мөнәсәбәт дру́жеское отноше́ние кешелекле мөнәсәбәт челове́ческое отноше́ние үзара мөнәсәбәт взаимоотноше́ния 2) а) связь, отноше́ние; сноше́ние ул кешегә бернинди мөнәсәбәтем юк к нему́ (к тому́ челове́ку) не име́ю никако́го отноше́ния б) любо́вная связь, инти́мные отноше́ния ул хатынын икенче бер ир белән мөнәсәбәттә гаепли он обвиня́ет жену́ в любо́вной свя́зи с други́м җенси мөнәсәбәт полово́е сноше́ние 3) прича́стность, связь, отноше́ние к чему-л. бу эшкә аның мөнәсәбәте юк он не прича́стен к э́тому де́лу; он к э́тому де́лу не име́ет отноше́ния бу хәлләрнең бер-беренә мөнәсәбәте бардыр дип уйламым не ду́маю, что ме́жду э́тими собы́тиями есть кака́я-то связь 4) филос. взаимосвя́зь, взаимообусло́вленность аңның яшәешкә мөнәсәбәте взаимосвя́зь ме́жду бытие́м и созна́нием (бытие́ определя́ет созна́ние) 5) разг.; редко. какое-л. де́ло, на́добность берәр мөнәсәбәт чыкса, барып кайтырбыз е́сли бу́дет в э́том на́добность, съе́здим; е́сли бу́дет какое-л. де́ло, съе́здим •• - мөнәсәбәте белән - мөнәсәбәте илә