1. сущ. 1) мужчи́на || мужско́й ирләр арасында эшләү рабо́тать среди́ мужчи́н ирләр эше мужска́я рабо́та ирләр киеме мужска́я оде́жда ир җанында иярле ат ятар (погов.) душа́ мужчи́ны как осёдланный конь 2) муж, супру́г ир белән хатын муж и жена́, супру́ги ир - беләк, хатын - терәк (посл.) муж - рука́, жена́ - опо́ра 3) в знач. нареч. ирдә за́мужем, заму́жняя, в заму́жестве ирдә булу быть за́мужем 4) перен. богаты́рь, храбре́ц ирнең аты иргә тиң (погов.) конь богатыря́ под стать самому́ богатырю́ үзеңне ир дип санасаң, мәйданга чык (погов.) назва́лся храбрецо́м, вы́йди на по́ле бра́ни ирнең әҗәле ирдән (погов.) смерть богатырю́ от богатыря́ 2. прил. му́жественный; возмужа́лый ир кешегә әйләнү преврати́ться в му́жественного челове́ка - ир бала - ир булу - ир кеше - ир тамыры - ир уртасы - ир хатыны - ир чырайлы - иргә чыгу - иргә бару - иргә ярамсак - ирдә булу - ирдән аерылу •• ир егет настоя́щий мужчи́на ир йөрәкле сме́лый, сто́йкий