сущ. 1) беда́, злоключе́ние, несча́стье, бе́дствие, неблагополу́чие; невзго́ды бәладән коткару вы́ручить из беды́ бәла килгәндә ярдәм итү помо́чь в бе́дствии 2) поро́к, недоста́ток минем бердәнбер бәлам шунда: кешеләргә ышанмыйм у ме́ня еди́нственный недоста́ток: не ве́рю лю́дям 3) в прит. ф. в сочет. с сущ. обоз. неуда́чный, печа́льный, доса́дный и т. п. исхо́д; беда́; неприя́тность из-за чего-то аңгыралык бәласе неприя́тности из-за глу́пости тәҗрибәсезлек бәласе беда́ из-за нео́пытности 4) наказа́ние (незнание языка, неумение что-то делать и др.) бич бу эш түгел, ә бәла э́то не рабо́та, а наказа́ние (бич) 5) в функ. сказ. беда́, го́ре ул укуын ташлады бит - бәла шунда беда́ в том, что он бро́сил учёбу аның белән бәла миңа го́ре мне с ним • - бәла түгел - бәла ягу - бәлагә кертү - бәлагә очрау - бәлагә тару - бәлагә төшү - бәлагә юлыгу - бәлагә калу •• бәла агач башыннан йөрми, кеше башыннан йөри посл. беда́ не по́ лесу хо́дит, а по лю́дям бәла аяк астыннан чыга (бәла аяк астында йөри) посл. беда́ виси́т над голово́й бәла ялгыз йөрми погов. беда́ не прихо́дит одна́ бәладән баш-аяк пода́льше от греха́; береги́сь бед, пока́ их нет