1. исх. п. от ул 1) от него́ (неё) (узнать, уехать, быть далеко, ждать ответа) аннан (авырудан) саклану өчен что́бы убере́чься от неё (боле́зни) күп күрдек без аннан мно́го натерпе́лись мы от него́ 2) от э́того аннан гына әллә ни зарар булмас от э́того большо́го вреда́ не бу́дет аннан күп нәрсә тора от э́того зави́сит мно́гое 2. нареч. 1) а) отту́да аннан китегез отойди́те отту́да б) там аннан үтәрлек түгел там не пройти́ 2) зате́м; пото́м, по́сле; по́сле э́того (того́); (а) там; да́льше аннан нәрсә эшләргә уйлыйсың? да́льше что ду́маешь де́лать? менә яз килде, аннан җәй җитәр вот весна́ пришла́, а там ле́то насту́пит берәр чакрым баргач, болын бетә дә, аннан сазлык башлана пройдёшь с киломе́тр, луг конча́ется, зате́м начина́ется боло́то 3) разг. прито́м, кро́ме того́; к тому́ (же) сәләтле кеше ул, аннан эшчән дә он спосо́бный челове́к, прито́м трудолюби́вый • - аннан алдагы - аннан ары - аннан башка да - аннан бирле - аннан булмый - аннан артык - аннан да артык - аннан артыграк - аннан да артыграк - аннан да бигрәк - аннан да моннан - аннан да, моннан да - аннан да начары юк - аннан да начар нәрсә юк - аннан да яманы юк - аннан да яман нәрсә юк - аннан кала - аннан карап - аннан килеп - аннан күреп - аннан күрмәкче - аннан, моннан - аннан соң - аннан соңгы - аннан таба - аннан торып - аннан тыш