сущ. 1) миф. Ада́м || ада́мов (грех) Адәм белән Һава Ада́м и Ева 2) книжн. а) челове́к (низкий, подлый, жадный или добрый, человечный); челове́чина (обычношутл.) || челове́ческий, людско́й; челове́чий адәм язмышы челове́ческая (людска́я) судьба́ адәм кыяфәтенә керү приня́ть челове́ческий вид; привести́ себя́ в челове́ческий вид адәм исе фольк. челове́ческий за́пах адәм тавышы белән сөйли башлау заговори́ть челове́чьим (челове́ческим) го́лосом агач күрке - яфрак, адәм күрке чүпрәк (посл.) де́рево - листво́й, а челове́к тряпьём краси́в (т. е. одежда красит) адәм багышлый, Aлла сагышлый посл.; шутл; ирон. челове́к предполага́ет, Бог располага́ет адәм башы белән ат башы күрә посл.; шутл. всё перено́сят го́ловы челове́чья да ко́нская б) уничиж. челове́к, челове́чишка 3) мн. адәмнәр лю́ди-челове́ки шутл., челове́ческий род, род челове́ческий (людско́й); челове́чество собир. барлык адәмнәр все лю́ди; всё челове́чество; весь род челове́ческий (людско́й) • - адәм ите - адәм ашаучы - адәм ите ашаучы •• адәм актыклары подо́нки, вы́родки, ублю́дки прост., ничто́жества, отре́бье собир. адәм акыллы у́мный, сообрази́тельный (как челове́к) (о животных) адәм аягы басмаган нога́ челове́ческая (челове́чья) (ещё) не ступа́ла адәм баласы челове́к, челове́ческое дитя́ адәм углы челове́к, из ро́да челове́ческого адәм җәзасы см. адәм имгәге адәм көлкесе в разн. знач. посме́шище адәм күзенә күренерлеген (адәм йөзенә чыгарлыгын) калдырмау опозо́рить, обессла́вить, навле́чь позо́р (на кого) адәм күтәрмәслек невыноси́мый адәм мәсхәрәсе (хуры) булу см. адәм көлкесенә калу адәм мәсхәрәсе итү опозо́рить, опоро́чить, осла́вить; вы́ставить на позо́р адәм санына кертү счита́ть за челове́ка; чита́ть, почита́ть адәм түгел презр. не челове́к; бесчелове́чный, бессерде́чный, жесто́кий адәм үләксәсе см. адәм актыгы адәм шайтаны соблазни́тель, подстрека́тель - адәм актыгы - адәм калдыгы - адәм актыгына калу - адәм ахырына калу - адәм имгәге - адәм көеге - адәм көлкесенә калу - адәм рәтенә керү - адәм рәтле - адәм рәтле итеп - адәм ышанмаслык